Visserij

Het visserijbeleid wil met een duurzaam beheer van visbestanden een goede balans bereiken tussen visserij en natuur. Daarom stelt de EU jaar­lijks de vangsthoeveelheden vast en stelt zij de visserij­maatregelen regelmatig bij op grond van voort­schrijdend inzicht. Vaak komt dat voort uit het wetenschappelijk advies van de International Council for the Exploration of the Sea (ICES). Nederland heeft de eigen bevoegdheid om de visserij op de Noordzee te regelen overgedragen aan de Europese Commissie. Daarom is de EU bevoegd om visserijmaatregelen te nemen.

Visserij Texel 2

In de afgelopen decennia nam in de Noordzee bij veel vissoorten het aantal vissen sterk af. Daardoor nam ook de visvangst af. Ook de grootte van de Noordzeevis is duidelijk veranderd: vóór 1980 bestond meer dan 30% van het vangstgewicht uit vissen groter dan 25 cm en in 2007 was dat minder dan 10%. Als gevolg daarvan wordt de vis gemiddeld steeds jonger. Maar als de vis niet meer de kans krijgt oud genoeg te worden om zich voort te planten, komt de reproductie in gevaar.

Nederlandse zeevisserij

De belangrijkste onderdelen van de Nederlandse zeevisserij zijn de kottervisserij en de grote zeevisserij. De 373 actieve kotters – met een gezamenlijk motor­vermogen van 300.000 pk – zijn voornamelijk actief op de Noordzee en de Waddenzee. Traditioneel vissen de meeste kotters met wekkerkettingen en een boomkor, waarbij ze het net en de kettingen over de zeebodem slepen. De kettingen schrikken de vissen op die op de bodem liggen (ze 'wekken' de vissen), waarna deze het net inzwemmen. De belang­rijkste soorten die zo worden gevangen zijn tong, schol en garnaal. De boomkorvisserij is een efficiënte techniek om platvis te vangen, maar er ontstaat ook veel schade aan de zeebodem.

Kritiek op boomkorvisserij

Op de boomkorvisserij is veel kritiek en het kostenniveau ervan – door het brandstofgebruik van de schepen – ligt tamelijk hoog. Daarom zoeken de vissers alternatieven voor de boomkor. Nieuwe technieken die steeds meer ingang vinden zijn het vissen met staande netten, vissen met haken en zonder net, of methoden waarbij het net wel over de bodem sleept maar daar veel minder schade aanricht. Ook willen steeds meer vissers het MSC certificaat voor hun manier van vissen, zodat ze kunnen aantonen dat die duurzaam is. MSC is de afkorting van Marine Stewardship Council (de ‘Raad van Rentmeesters van de Zee’), een internationale organisatie die het enige ecolabel voor visproducten beheert.

De zestien actieve vrieshektrawlers van de grote zeevisserij vissen op soorten als haring en (hors)makreel. Een belangrijk deel van hun vangstgebied ligt buiten de Europese wateren, vooral in die voor de Afrikaanse kust.


Functies en gebruik