Zinkconcentratie

Legenda

Zink is een metaal dat van nature in de Noordzee voorkomt. De mens gebruikt zink bij het verzinken of galvaniseren van ijzer, bij de productie van allerlei voorwerpen en bij het maken van messing, een legering van koper en zink. Concentraties zink liggen in de Nederlandse kustzone ruim onder de maximaal toelaatbare risicoconcentratie.

Begin jaren tachtig werden de hoogste concentraties zink in het oppervlaktesediment van de Nederlandse kustzone aangetroffen onder de kust tussen Rotterdam en Den Helder. Boosdoeners waren (en zijn) de dump van baggerspecie en de aanvoer door de Rijn, de Oude Rijn en het Noordzeekanaal.

In totaal kwam 423 ton zink in het Nederlandse oppervlaktewater terecht in 1999. Een jaar later bleek de totale emissie van zink voor 49% voor rekening van consumenten te komen. Meer dan 20% was terug te voeren op verkeer en vervoer.

Tussen 1981 en 1996 zijn de zinkconcentraties met 49% gedaald. Het gebied met verhoogde concentraties werd tegelijkertijd steeds kleiner. De maximaal toelaatbare risicoconcentratie voor zink is 620 mg/kg en is in de periode 1981-1996 nergens overschreden. Zinkconcentraties zullen dus niet snel tot negatieve effecten op organismen leiden. Het verwaarloosbare risiconiveau (140 mg/kg) wordt voornamelijk nog in de kustzone tot 20 km en bij de uitstroom van de Westerschelde overschreden.