Loodconcentratie

Legenda

Lood komt van nature in de Noordzee voor. Ongewoon hoge concentraties zijn terug te voeren op lood uit bijvoorbeeld accu’s, kleurstoffen, soldeer, dakbedekking, dakgoten en oude waterleidingen. Ook veel chemicaliën bevatten lood. Concentraties lood zijn de afgelopen twintig jaar in de Nederlandse kustzone sterk teruggedrongen en liggen ruim onder het maximaal toelaatbare risico.

Net als bij bijvoorbeeld cadmium zijn de concentraties in het Atlantische water – met 50% de grootste leverancier – nauwelijks door de mens beïnvloed. De grootste antropogene bronnen zijn baggerspecie en de aanvoer door rivieren. In 1999 werd 140 ton lood op het Nederlandse oppervlaktewater geloosd, grotendeels afkomstig van consumenten.

Omdat de loodconcentraties in baggerspecie en rivierwater sinds de jaren tachtig sterk zijn afgenomen, zijn ook de concentraties in het oppervlaktesediment gedaald: in de periode 1981-1996 met 53%.

De maximaal toelaatbare risicoconcentratie voor lood in sediment is 530 mg/kg, maar concentraties van meer dan 200 mg/kg komen in de kustzone nauwelijks meer voor. De kans dat organismen in de Nederlandse kustzone effect ondervinden van loodconcentraties is dus erg klein. Het beleid streeft inmiddels naar een min of meer natuurlijke waarde van 85 mg/kg (het verwaarloosbare risico). In 1996 waren er nog een paar locaties, vooral vlak onder de kust, waar de concentratie lood nog 2,5 keer zo hoog lag.