Rendabele zee - Beleidsdoelstellingen
Het economisch gebruik van de Noordzee omvat activiteiten in de territoriale zee en de Exclusieve Economische Zone (EEZ). In deze EEZ heeft Nederland volgens het internationale zeerecht behalve het exclusieve recht op vruchtgebruik, ook de plicht het mariene milieu te beschermen. Een aantal zaken zoals het recht op vrije doorvaart, vrije overvlucht en vrije doorgang voor kabels en leidingen is van het exclusieve gebruiksrecht uitgesloten. Dat wil zeggen dat Nederland – onder bepaalde voorwaarden – gebruik door andere landen moet toestaan.
Het beleid voor de economische functie van de Noordzee is per sector of gebruiksfunctie vastgelegd. De hoofddoelstelling is volgens de Nota Ruimte het bewerkstelligen van een maximale duurzame opbrengst. Voor de rendabele zee zijn er – in tegenstelling tot de gezonde en veilige zee – doorgaans geen kwantitatieve economische doelen geformuleerd. Doelen voor het gebruik van de Noordzee zijn enerzijds om voorwaarden te scheppen voor een maximale economische opbrengst of te voorzien in de vraag van de Nederlandse markt, en anderzijds om randvoorwaarden voor een duurzaam gebruik te bepalen.
Voor de winning van windenergie op de Noordzee is wel een kwantitatieve doelstelling geformuleerd: een opgewekt vermogen van 6000 MW in 2020. Voor de andere sectoren zijn de economische doelstellingen van kwalitatieve aard.
Voor visserij worden de beleidsdoelstellingen internationaal bepaald binnen het Gemeenschappelijk Visserijbeleid van de EU. Er liggen grote, vooral beleidsmatige uitdagingen om te komen tot een duurzame economische opbrengst. De algemene doelstellingen van het gemeenschappelijke visserijbeleid richten zich op de bescherming en instandhouding van de ‘beschikbare en toegankelijke bestanden van mariene organismen’ en op ‘een rationele en verantwoorde exploitatie hiervan op duurzame basis’.
De economische doelstellingen op het gebied van scheepvaart zijn vooral gekoppeld aan de Nederlandse zeehavens. Hierbij is vooral de capaciteitsdoelstelling van belang, in economische termen betekent dit de aanwezigheid en instandhouding van voldoende vaarwegen en aanloopgebieden en van vaargeulen naar de Nederlandse havens met voldoende vaardiepte.
Vanuit economische optiek bestaat het centrale beleidsdoel voor kabels en leidingen uit de aanleg van infrastructuur die aansluit bij de vraag naar communicatieverbindingen en transport van olie, gas en stroom. Hierbij is het kabinetsbeleid gericht op een zo efficiënt mogelijk gebruik van ruimte.
