Belanghebbenden aan het woord
Bij de verkennende studie naar het Informatiehuis Marien heeft een klankbordgroep meegedacht over de kansen en de mogelijkheden van dit nieuwe initiatief. We laten in deze nieuwsbrief enkele leden van die klankbordgroep aan het woord.
Stichting Noordzee
Sytske van den Akker, projectcoördinator mariene ecologie bij Stichting De Noordzee (www.noordzee.nl): ‘Wij zijn een onafhankelijke natuur- en milieuorganisatie die zich inzet voor een duurzaam gebruik van de Noordzee en een gezonde zee vol vis, dolfijnen en ander leven. Onze speerpunten zijn: verantwoorde scheepvaart, duurzame visserij, afvalvrije zee, beschermde gebieden en ruimtegebruik op zee. En natuurlijk hoort daarbij dat we werken aan educatie en bewustwording.
In 2008 is de Kaderrichtlijn Mariene Strategie ingevoerd. De richtlijn is van belang voor allen die betrokken zijn bij het beheer en gebruik van de Noordzee. Het uiteindelijke doel is schone, gezonde en productieve zeeën en oceanen met een rijke diversiteit en dynamiek te krijgen, waar duurzaam gebruik van wordt gemaakt.
We moeten dus nadenken over de consequenties van onze menselijke activiteiten op zee voor het mariene milieu. Welke stappen kunnen we zetten om de negatieve effecten van menselijk gebruik op de ecologie van de zee te minimaliseren? En hoe ziet een gezond en veerkrachtig systeem er uit?
Het Informatiehuis Marien zal voor ons een belangrijke plaats zijn om informatie te zoeken en te delen. We hebben bijvoorbeeld onderzocht hoe de zogenaamde goede milieutoestand er voor de Noordzee uitziet: een natuurlijke Noordzee kent veel verschillende aaneengesloten habitats en met een grote biodiversiteit. De resultaten van dit onderzoek gaan we vanzelfsprekend delen op het Informatiehuis Marien, zodat ook anderen er gemakkelijk gebruik van kunnen maken.
We vinden het heel belangrijk dat informatie over de Noordzee breed gedeeld wordt en niet ongebruikt in een lade verdwijnt. Idealiter is het Informatiehuis Marien ook een eerste stap in het beter afstemmen van onderzoek en monitoring, zodat we uiteindelijk steeds meer te weten komen over het leven in zee.’
