Beperken van de toevoer van organochloor-verbindingen naar het zeemilieu – niveau van organochloor-verbindingen in zeevogeleieren

Door mensen gemaakte chemicaliën die slecht in het milieu afbreken hebben de neiging zich op te hopen in het zeemilieu.

Persistente, dat wil zeggen zeer slecht afbreekbare, stoffen die ook giftig zijn, zoals organochloorverbindingen, kunnen verschillende effecten veroorzaken op het ecosysteem. Zo kan bijvoorbeeld de schaal van de eieren van zeevogels zo dun worden dat deze snel breken, of kunnen embryo’s doodgaan. Een aantal van dit soort chemicaliën is inmiddels verboden en het gehalte in zeevogeleieren weerspiegelt de snelheid waarmee deze persistente stoffen uit het zeemilieu verdwijnen.

Het doel is om de niveaus van organochloorverbindingen in het zeemilieu, en zo ook in zeevogel eieren, te laten afnemen.

Het niveau van organochloorverbindingen in zeevogeleieren is een indicator voor de effectiviteit van de maatregelen die zijn genomen om de toevoer van deze stoffen te laten afnemen.